Bitcoin kopen vanuit Canada blijft legaal. Er is geen federale wet die het bezit of de uitwisseling van cryptocurrency’s verbiedt, en er is geen wetsvoorstel in die zin ingediend. Wat echter verandert, is de manier waarop Ottawa bepaalde categorieën digitale activa reguleert, in het bijzonder stabiele cryptocurrency’s.
Wet op stabiele cryptocurrency’s in Canada: wat de tekst voorziet
De term “verbod” circuleert veel, maar komt niet overeen met de juridische realiteit. Canada heeft een specifieke federale wet aangenomen voor stabiele cryptocurrency’s (stablecoins). Deze tekst is niet gericht op bitcoin, ether of andere klassieke crypto-activa.
De reikwijdte is gericht: het betreft tokens die zijn gedekt door fiatgeld en worden gebruikt als betaalinstrumenten. Onder de verplichtingen die zijn vastgesteld, structureren drie elementen het toekomstige kader:
- De verplichte registratie van stablecoin-uitgevers bij de Bank van Canada, die de toezichthoudende autoriteit voor deze categorie activa wordt.
- De verplichting om volledige reserves aan te houden die overeenkomen met de waarde van de in omloop zijnde tokens, volgens het model van de vereisten die aan deposito-instellingen worden opgelegd.
- Een terugbetalingsmechanisme dat houders de mogelijkheid biedt om hun stablecoins op elk moment om te zetten in fiatgeld.
De wet is aangenomen, maar de bepalingen zijn nog niet van kracht. De uitvoeringsregelingen, die de drempels, termijnen en nalevingsmodaliteiten in detail zullen beschrijven, zijn nog in voorbereiding. In de praktijk is er nog geen enkele uitgever geregistreerd onder dit nieuwe regime.
Bekijk een bericht over het beheer van Elevetonbiz met Smart ‘n Skilled dat de concrete implicaties van deze regelgevende evolutie voor de spelers in de sector in detail beschrijft.
Tokenized deposits en stablecoins: een regelgevende onderscheid dat begrepen moet worden
Waarom is dit onderscheid belangrijk voor gebruikers van cryptocurrency’s in Canada? Omdat het bepaalt wie wat toeziet en welke bescherming van toepassing is.
Laten we een eenvoudig voorbeeld nemen. Een Canadese bank geeft een digitale token uit die een deposito in Canadese dollars op een blockchain vertegenwoordigt. Deze token blijft juridisch gezien een bankdeposito. Het valt onder het Bureau van de toezichthouder op financiële instellingen (BSIF) en profiteert van de gebruikelijke bescherming, inclusief depositoverzekering.
Een niet-bancaire technologiebedrijf geeft een stablecoin uit die is gedekt door de Canadese dollar. Deze token is geen deposito. Het valt onder het nieuwe federale kader dat wordt gecontroleerd door de Bank van Canada, met eigen verplichtingen op het gebied van reserves en transparantie.
De grote Canadese banken verkennen al de tokenisatie van deposito’s op gedeelde blockchains. Deze benadering stelt hen in staat om digitale activa aan te bieden zonder hun gebruikelijke regelgevende kader te verlaten. Voor niet-bancaire stablecoin-uitgevers is de situatie onzekerder: zij moeten zich houden aan een regime dat nog niet operationeel is.
Crypto-platforms en Canadese effectenautoriteiten
De platforms voor de uitwisseling van crypto-activa in Canada worden gecontroleerd door de Canadese effectenautoriteiten (ACVM). Dit kader bestaat al enkele jaren. De inschrijvingsvoorwaarden worden echter van geval tot geval bepaald, wat zorgt voor een onzekerheid over de exacte toelatingscriteria.
In de praktijk hebben de ACVM extra beperkingen opgelegd aan bepaalde producten en de toetredingsdrempels voor nieuwe spelers verhoogd. Er is recentelijk geen nieuw crypto-actief product goedgekeurd. Deze voorzichtige houding staat in contrast met de aanpak van andere jurisdicties die hun goedkeuringsprocessen hebben versneld.
Canada was echter het eerste land ter wereld dat beursgenoteerde fondsen (ETF’s) goedkeurde die zijn gedekt door bitcoin, al in 2021. Deze pioniersstatus is afgenomen nu andere markten, met name de Verenigde Staten met de goedkeuring van hun eigen bitcoin-ETF’s, hun achterstand hebben ingelopen.
Gebruikers kunnen nog steeds hun cryptocurrency’s verhandelen op geregistreerde platforms. De regelgeving richt zich op tussenpersonen, niet op individuele houders.
Betalingskwesties: de volgende regelgevende grens
De huidige richting van Ottawa geeft een verschuiving in focus aan. Toezicht betreft niet langer alleen speculatieve investeringen. Het strekt zich nu ook uit tot de betalingsfuncties van digitale activa.
Stablecoins worden steeds vaker gebruikt om waarde over te dragen, commerciële transacties te regelen of internationale betalingen te doen. Deze rol als quasi-geld verklaart waarom de Bank van Canada, en niet alleen de effectenregulators, binnen het toezicht komt.
Deze evolutie heeft praktische gevolgen:
- Canadese fintechs die stablecoins in hun betalingsdiensten integreren, moeten anticiperen op de nieuwe registratieverplichtingen.
- Bedrijven die stablecoins gebruiken voor grensoverschrijdende betalingen, moeten mogelijk hun processen aanpassen aan een kader dat nog niet in zijn definitieve vorm bestaat.
- De grens tussen betalingsdienst en financiële dienst wordt vager, wat de regelgevende positionering van sommige spelers bemoeilijkt.
Het Canadese regelgevende kader schrapt de cryptocurrency’s niet maar herdefinieert de verantwoordelijkheden van degenen die ze uitgeven en distribueren. Het onderscheid tussen speculatieve activa, betalingsinstrumenten en getokeniseerde deposito’s schetst een landschap met drie snelheden, waar elke categorie aan verschillende regels onderhevig is.
Voor houders van crypto-activa blijft de situatie stabiel. Voor bedrijven in de sector vormt de afwachting van de uitvoeringsregelingen de echte factor van onzekerheid, veel meer dan een hypothetisch verbod.
